TRALALA.GR INTERVIEW

“Karaoke made in Greece”
Tralala.gr Interview: 06/05/2010

Δύο είδη διασκέδασης, στη ζωή μου, αντιμετώπισα με αρχική δυσπιστία: το bowling και το karaoke. To πρώτο μου φαινόταν σαν ένα ερμαφρόδιτο άθλημα – bar game  χωρίς ιδιαίτερες απαιτήσεις και εξέλικτικά στάδια (ξέρεις… πετάς μπάλα – ρίχνεις κορίνες, ντα;). Το δεύτερο μου έκανε κάπως σαν μια πιο χαρωπή έκδοση autocue με το οποίο ούτε ακριβώς να διασκεδάσεις μπορείς ούτε ακριβώς να ενημερωσείς (εννοείται πως μπορούν όλοι οι γύρω σου.) 

Το μεν bowling, το αγάπησα μόνος μου σε παρεΐστικες εξορμήσεις αυτοβοήθειας, για το δε καραόκε… το tralala και ο ιδιοκτήτης του μοναδικού αποκλειστικού karaoke bar της Αθήνας ( βρίσκεται στην ιστορική στοά Broadway) , ο Ελληνοκαναδός Steve Kokkasμου έδωσαν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να εξευρενήσω ό,τι δεν είχα δει με την πρώτη ματιά. Μαζί σας, λοιπόν, αυτός, οι γνώσεις του, και οι φοβέρες περιπέτειες των ορκισμένων οπαδών του Ελληνικού καραόκε:

«Μου αρέσει πάρα πολύ, το προτιμώ από το να δουλεύω σαν μουσικός»

Πώς έγινε η πρώτη επαφή με την κουλτούρα του καραόκε;

Όταν ήμουν στο Toronto πήγαμε με μια ομάδα συμμαθητών μου σε ένα bar και είχε karaoke. Ήταν η δεύτερη φορά στη ζωή μου που το έβλεπα αυτό και τραγούδησα ένα κομμάτι.Με είδε η ιδιοκτήκτρια τότε του μαγαζιού και μου ζήτησε να δουλέψω γι’αυτήν. Ήταν κάτι σαν την karaoke diva του Τορόντο (13 χρόνια στη πιάτσα), είχε διάφορα συνεργεία καραόκε και γυρνούσε σε διάφορα μαγαζιά.Εμένα μου ζήτησε να παρουσιάζω ένα show. To πρώτο show που έκανα ήταν παραμονή Χριστουγέννων σε ένα μπαράκι και έκτοτε «κόλλησα».Μου αρέσει πάρα πολύ, το προτιμώ από το να δουλεύω σαν μουσικός.

Πώς αφαιρείται η φωνή απ’το τραγούδι; (τουλαχιστον έχω το σθένος να  αφήσω την ερώτηση)

Aυτό δεν γίνεται. Δεν υπάρχει τρόπος ποτέ να αφαιρέσεις  τη φωνή. Ένα τραγούδι κυκλοφορεί στην αγορά σε cd .Είναι μια σχηματομορφή, απ’την οποία δεν μπορείς να αφαιρέσεις τη φωνή, μόνο κάποιες συχνότητες. Το karaoke γίνεται με καινούριες παραγωγές από την αρχή, και των ξένων και των  Ελληνικών. Άμα ακούσουμε Eric Clapton σε karaoke δεν θα είναι ο  Clapton που θα παίζει κιθάρα. Είναι πολύ καλά παιγμένα ,βέβαια, από άλλους επαγγελματίες μουσικούς. Οι δισκογραφικές σου δίνουν άδεια και σου λένε βγάλτα karaoke, άλλα κάντο μόνος σου…βρες μουσικούς, βρες studio, κάνε δικιά σου παραγωγή.

Υπάρχουν διάσημοι session μουσικοί για karaoke;

Δεν υπάρχουν μουσικοί. Εταιριές υπάρχουν όπως η Soundfy, ένα all time classic που είναι η DK, ενώ στην δεκαετία του 70’ κυριαρχούσε στο χώρο του karaoke, η Οvation.

Υπάρχουν εταιρίες που βγάζουν Ελληνικά karaoke;

Ξεκίνησε ο Νάκας, έκανε μια σειρά ωραία. Πολλοί την σνομπάρουνε, εγώ τη λατρεύω.Νομίζω είναι η καλύτερη που έχει βγει στην Ελλάδα κι οι λόγοι είναι η επιλογή των τραγουδιών (έχει τα πάντα) Δεύτερον, η συλλογή ήταν ηχητικά σταθερή, consistent. Δηλαδή, τέλειωνε το ένα κομμάτι…έμπαινε το άλλο και ήξερα τι να κάνω με την κονσόλα μου, δεν το πείραζα καθόλου. Έπειτα ακολούθησαν κάποιες άλλες εταιρίες. Το “Fame Story”, καλή συλλόγη. Υπήρχαν και κάποιες μικρότερες, έκαναν ό,τι μπορούσανε αλλά υπήρχαν προβλήματα. Επίσης, σε περιοδικά κατά καιρούς κυκλοφόρησαν karaoke δουλειές. Γενικά, οι εταιρίες δεν πολυβγάζουν πλέον, έχει πέσει το αγοραστικό κοινό.Δεν συμφέρει την εταιρία να φτιάξει καραόκε, θα πωληθούν πολύ λίγα κομμάτια, αφού με το internet το αγοράζει ένας, το ανεβάζει, και το έχει όλη η Ελλάδα.Η ποιότητα δεν είναι καλή αλλά, τη δουλεία σου θα την κάνεις.

Πίσω απ’τα γράμματα την ώρα που τραγουδάει κάποιος υπάρχουν visuals;

Σε μερικές περιπτώσεις υπάρχουν εικόνες σε άλλες μόνο γράμματα.Κάτσε να σου δείξω… (σ.σ ανεβαίνει στην κονσόλα και βάζει το «Ναυτάκι Συριανό» που το ζητάνε κάθε βράδυ, το μπλε φόντο στην οθόνη χρησιμεύει για να ξεκουράζει τα μάτια)

Ποιό είδος μουσικής προτιμάται κατά κόρον απ’τους οπαδούς;

Είναι δύσκολη η απάντηση σε αυτήν την ερώτηση. Αν έπρεπε να απαντήσω οπωσδήποτε θα σου έλεγα… τα παλιά τραγούδια.Από αγγλόφωνα « Beatles» και classics σαν το  «Hotel California» ,και από Ελληνικά «Ιστορία μου αμαρτία μου»  της  Σακελλαρίου.

Υπάρχει σκηνή karaoke στην Αθήνα;

Υπάρχουν γύρω στα 10 άτομα που ασχολούνται ενεργά με το karaoke στην Αθήνα. Αυτό που συμβαίνει είναι ο κάθε μαγαζάτορας πέρνει ένα άτομο και κάνει μια βραδιά την εβδομάδα καραόκε. Ο ένας λέει «Έλα Σάββατο!»,ο  άλλος λέει «’Ελα Πέμπτη!», ο άλλος διαλέγει την πιο slow ημέρα της εβδομάδας.

Χορεύει  κόσμος;

Ναι ,όπου βρει!

Τι ηλικίες έρχονται;

Από 17 χρονών μέχρι 60 .Τον τελευταίο χρόνο ακούστηκε πιο πολύ το karaoke και άρχισε να το επιλέγει περισσότερο η νεολαία. Προηγουμένως, δούλευα με πελατεία, 30 άνω. Τώρα, το έχει μάθει και η πιτσιρικαρία.

«ανεβαίνει η κοπέλα το τραγουδάει με το ύφος της Madonna, κάνει το show της, το χορευτικό…το’χουμε μέσα μέσα μας.»

Τί τραγούδια προτιμώνται;

Έλληνες είμαστε, μας αρέσουν τα Ελληνικά… όταν πιει ο Έλληνας ένα ποτάκι και χαλαρώσει θέλει Ελληνικά. Απ’την άλλη μου κάνει εντύπωση που οι Έλληνες προσαρμοζόμαστε τόσο εύκολα. Απ’τη μία ακούς Eric Clapton, απ’την άλλη το τελευταίο χιτάκι της Μαdonnα: ανεβαίνει η κοπέλα το τραγουδάει με το ύφος της Madonna, κάνει το show της, το χορευτικό…το’χουμε μέσα μέσα μας!

 «Έχουμε 33.000 κομμάτια αλλά δεν είναι αυτό το νόημα. Μπορούμε να διασκεδάσουμε με 200 τραγούδια»

Ποιός είναι ο σκοπός του karaoke;

Nα περνάς καλά! Η διασκέδαση!Έρχεται ο άλλος πίνει το κρασάκι του, τραγουδάει και μετά τους βλέπεις  βγαίνουν απ’τη στοά «πετώντας». Ήταν μια κοπέλα με ένα ροζ καπελάκι, πέρυσι αρχές σαιζόν, που ερχόταν τακτικά μόνη της. Καθόταν στο μπαρ, κουμπωμένη, δεν τολμούσε να κοιτάξει.Ερχόταν κάθε εβδομάδα!Μετά από λίγους μήνες έκανε μια παρέα φίλων 15 ατόμα …και γνώρισε και ένα παιδί.Κοινωνικά ,κάνει πολύ καλό.Διασκεδάζουμε αγνά χωρίς κοινωνικό ρατσισμό.Ο καθένας μπορεί να έρθει με 15 ευρώ να πιει όσο θέλει μέχρι το πρωί.Με πέρνουν τηλέφωνο και μου λένε «Έχετε όντως, τόσα πολλά κομμάτια;», αλλά, δεν είναι αυτό το νόημα.Μπορούμε να διασκεδάσουμε με 200 τραγούδια! Είναι θέμα του πώς θα χειριστείς το βράδυ, πώς θα χειριστείς τον κόσμο…ό,τι θέλει η παρέα, ό,τι χρειαστεί η ισορροπία του χώρου.

«..their body language…περνάνε απ’έξω μερικές φορές, γελάνε, τους αρέσει αυτό που βλέπουν αλλά δεν τολμούν να μπουν μέσα.»

Μετανάστες έρχονται;

Δεν έρχονται. Έχω δυο τρεις πελάτες που είναι αλλοδαποί, δεν ξεχωρίζουν πως είναι αλλοδαποί. Έχουνε πρόβλημα πλέον με τους μετανάστες.Όταν είχα έρθει απ’το Καναδά το  89’ διακοπές, ακούγανε τη σπαστή προφορά και με ρωτούσαν, από που είμαι.Όταν τους έλεγα «Καναδά» μου λέγανε «Α!Ωραία χώρα ο Καναδάς!» τώρα με κοιτάνε με καχυποψία,νομίζουν πως είμαι Αλβανός και τους το κρύβω. Έχει έρθει πάρα πολύς κόσμος στην Ελλάδα και έχει σοκάρει τους Έλληνες αυτό. Δεν είμαστε από φύσης μας ρατσιστές. Περνάνε μερικές φορές απ’έξω παρέες και τους βλέπεις, διστάζουν.Μα, με πέρνουν και τηλέφωνο,μου λένε «¨Εχεις Φιλιπινέζικα;». «Όχι, αλλά έχω άλλων γλωσσών». « Δεν πειράζει, λέμε Αγγλικά! Μπορούμε να έρθουμε όμως;». «Βεβαίως!» τους λέω. Κατάλαβες; Το ακούω στη φώνη τους, είναι διστακτικοί και στο τηλέφωνο, αλλά και στον τρόπο που κινούνται. ..their body language…περνάνε απ’έξω μερικές φορές, γελάνε, τους αρέσει αυτό που βλέπουν, αλλά δεν τολμούν να μπουν μέσα.

Ναρκισσισμός δεν υπάρχει;

Σε μερικά μαγαζιά το έχουν αλλάξει και έχουν εφαρμόσει ένα σύστημα με βαθμολογίες που κερδίζει ο νικητής κι ένα μπουκάλι, νομίζω. Εγώ δεν το θέλω αυτό.Είναι επηρεασμένο απ’τα talent shows. Δεν είναι αυτός ο σκοπός , πήγαινε στην εταιρία και βγάλε δίσκο.Το karaoke είναι για όλους. Το ότι έχει κάποιος καλή φωνή και έρχεται στο μαγαζί, είναι ωραίο αυτό, και μας αρέσει, να ακούμε μια καλή φωνή, φαίνεται άλλωστε στο χειροκρότημα. Αλλά, αυτό, δεν σημαίνει πως θα τραγουδήσει περισσότερο απ’τους άλλους…

Το αντίθετο συμβαίνει; Να έχει κάποιος μια απαίσια φωνή και να μην σημαίνει πως πρέπει να τραγουδήσει λίγοτερο απ ‘τους άλλους;

Ναι αμέ! Εχθές!

Και ποιό είπε; Culture Club , το «Karma Chameleon»

Και τί κάνατε;

Δεν κάναμε!Συγκρατηθήκαμε όλοι να μην γελάσουμε. Στο τέλος τον χειροκροτήσαμε όλοι.

E! καλά , αυτά δεν είναι και ιδιαίτερων φωνητικών απαιτήσεων. Που να ‘λεγε τίποτα Queen!

Ναι, Βοhemian Rhapsody ας πούμε! (γέλια)

“θέλετε να πείτε Κοκκίνου,πείτε Κοκκίνου! Θέλετε να πείτε Μetallica, πείτε Μetallica!”

Περιγράψτε μου μια βραδιά στο μαγαζί!

Το βράδυ εδώ όλα τα φώτα σβήνουνε! Ανεβαίνω εγώ αρχικά κάθομαι σε ενα σκαμπό μιλάω λίγο με τον κόσμο.Τους καλησπερίζω, τους λέω να χειροκροτήσουν το παιδί στο bar.Τους λέω απ’την αρχή ότι δεν μας ενδιαφέρει αν έχουν καλή φωνη, σκοπός είναι η παρέα. «Δεν μας ενδιαφέρει τι τραγούδι θα διαλέξετε, θέλετε να πείτε Κοκκίνου,πείτε Κοκκίνου, θέλετε να πείτε Μetallica, πείτε Μetallica».

Γίνεται πολύ φιλικά, δεν υπάρχουν σταριλίκια.Αν έρθεις με την παρέα σου και η παρέα σου δεν έχει ξανατραγουδήσει και γενικά έχει τρακ, 90 τοις εκατό, θα σας «ανεβάσω» ώς το τέλος της βραδιάς. Είναι πολύ απλό. Υπάρχουν κατάλογοι στα τραπέζια, ο κόσμος διαλέγει τραγούδια απ’τον κατάλογο.Εχουμε 33.000 τραγούδια σε 13 γλώσσες. Κάθονται όλοι κυκλικά στα τραπέζια με την παρέα τους και όποιος έρχεται η σειρά του να τραγουδήσει ανεβαίνει σε μια απ΄τις δυο πίστες.

Αυτό είναι ωραίο, γιατί από τραπέζι σε τραπέζι δεν ξέρεις τι έχει παραγγείλει ο άλλος και βρίσκεσαι προ εκπλήξεως…Έχει συμβεί να πέσουν απανωτά μετά από Κοκκίνου… Μetallica;

Βεβαίως, κάνει καλό!

Ανεβαίνει από κάθε παρέα ο επιλεγμένος τραγουδιστής πάνω στη σκηνή.Λίγο πριν ξεκινήσει η φωνή ανάβει ο κεντρικός προβολέας και μόλις τελειώσει κλείνει.Ενδιάμεσα στις παρέες «παίζω» μουσικά videos. Αυτό που θέλει να διατηρήσει αυτό το μαγαζί είναι ένα επίπεδο. Αν ανέβει κάποιος και πει ένα σκυλάδικο, μετά ακολουθήσει μια κοπέλα και πει «Κόκκινο φουστάνι» και γίνει πολύ «ντιριντάχτα», θα βάλω μετά το αντίστοιχο σε ξένο…

Ποιο είναι το αντίστοιχο σε ξένο;

Όχι, με συγχωρείς δεν είναι καλά και τα Ελληνικά μου…το αντίθετο εννοούσα (σ.σ κάνει το ήχο της παραμορφωμένης κιθάρας) ..ΑC/DC!…κάτι που να ‘χει ενέργεια, αλλάζω το mood συνέχεια, έτσι κρατάς μια ισορροπία. Επίσης, κάνουμε το άλλο.. άμα ανέβει κάποιος που έχει ωραία φωνή…

Τον κρατάτε…

Όχι,δεν τον κρατάμε, αλλά επιλέγω μετά  κάποιον με επίσης καλή φωνή, όχι τόσο όμως,ουτοσώστε να μην πάω κατευθείαν σε κάποιον με κακιά φωνή.

Κάνετε fade out ταλέντου δηλαδή…

Ναι, το κάνω αυτό το πράγμα τόσα χρόνια που με το που θα δω μια παρέα, θα καταλάβω ποιος θέλει να τραγουδήσει και ποιος έχει καλή φωνή.

Μπορείτε να καταλάβετε εμφανισιακά ποιος έχει καλή φωνή;

Όχι, εμφανισιακά! Απ’τη συμπεριφορά του. Όποιος είναι πιο άνετος και συγκεκριμένος στο τραγούδι που θα ζητήσει, καταλαβαίνω πως έχει μια επαφή με τη μουσική.

Να σας ομολογήσω, πάντως ,πως εγώ εδώ μέσα δεν θα μπορούσα να τραγουδήσω τίποτα. Είναι όλο τζαμαρία…να  περνάει όλη η Πατησιών και να με βλέπει;Περσίδες δεν έχει;

Έχεις δίκιο σε αυτό που λες…επειδή όμως είναι η περιόχη εδώ έτσι, δεν θέλω να το κλείσω.. για να μην νομίσει ο άλλος πως είναι «κωλάδικο»!(γέλια) Όταν αντιληφθώ ότι έχεις τελειώσει και δεύτερη μπύρα, και,που και που,βαράς το ντέφι και σε βλέπω πως με τη  κοπέλα που είναι δίπλα σου σιγοτραγουδάτε …ξερω ότι σε λίγο είσαι έτοιμος να ανέβεις στην πίστα.!Αυτό  το μικρό τρακ που έχεις για να ανέβεις επάνω είναι αντίστοιχο αυτού που σε βλέπουν να περνάς απ’έξω…μετά σου φέυγει.Και κλειστό να ήτανε, πάλι τρακ θα είχες.

Τσακωμοί έχουν συμβεί ποτέ με τόσο ετερόκλητες φυλές που μαζεύονται;

Τσακωμοί ποτέ! Είμαστε πολύ φιλικοί αλλά και ‘γω είμαι αυστηρός σε κάποια πράγματα.

Ένα επαγγελματικό μυστικό θα μας αποκαλύψετε;

Μπορεί κάποιος να ανέβει στην πίστα…

Ποια είναι τα «πρέπει και τα μη» της δουλειάς;

Βασικά, τα είπαμε μέσα στη συνέντευξη πάνω κάτω…δεν πρέπει να χτυπάς τα μικρόφωνα γιατί ειναι υπερευαίσθητα..δεν ανακοινώνεις αγενή πράγματα πριν και μετά τα τραγούδια… γι’αυτό και πολλές φορές όταν είναι κάποιος πολύ μεθυσμένος και ανέβει στην πίστα, το έχω κλειστό το μικρόφωνο…λίγο πριν ξεκινήσει η φωνή το ανοίγω! (γέλια)

Συνοδεία live οργάνων υπάρχει;

Πέρυσι κάναμε κάτι για πρώτη φορά στην Ελλάδα, κάθε Τρίτη και το είχαμε ονομάσει “Livaoke”. Ήταν karaoke με ζωντανή κιθάρα για συνοδεία. Ο τραγουδιστής είχε αναλόγιο μπροστά, ανέβαινε στην σκηνή, είχε συνοδεία τον κιθαρίστα και υπήρχε ειδικός κατάλογος σε κάθε τραπέζι με τα τραγούδια ειδικά για το “Livaoke”. Του κόσμου όμως, δεν του άρεσε πάρα πολύ. Ο πιο πολύς κόσμος που έρχεται δεν έχει σπουδάσει μουσική, δεν έχει την εμπειρία της πίστας, και το καραόκε απ΄το dvd το κανονικό, σε βοηθάει, έχεις την μπότα, έχεις τον ρυθμό και θες, δεν θες, το ζεις.

Επίσης, κάτι που δεν σου είπα κάθε Δευτέρα έχουμε ζωντανές ηχογραφήσεις…

Α ναι! Το είδα στο site! Μου θύμισε κάτι μεταξύ φωτογραφίας  που σε βγάζουν στα «σκυλάδικα» και βίντεο που σε τραβάνε στα θεματικά πάρκα πάνω στο τρενάκι πριν τον όλεθρο !(γέλια)

Όχι, γίνεται πιο low profile.Μου λένε «θα με γράψεις;» και την επόμενη μέρα μου στέλνουν mail με το όνομα του κομματιού και τους κάνω reply το mp3.Άμα το ζητήσει κάποιος τον τραβάω και με κάμερα…

TIPS AND TRIVIA

… και λέγοντας αυτά, ο φιλόξενος κ.Kokkas σηκώθηκε για να βάλει ένα απ’τα ηχογραφημένα τραγούδια ενός θαμώνα. Δεν είχα προσέξει ποιο ήταν. Στο μεσοδιάστημα,ανάμεσα στη συνέντευξη και την απομαγνητοφώνηση, πολλά συνέβησαν.Η χώρα χρεωκόπησε ατύπως, δέχτηκε ημιθανής και άβουλη τη μηχανική υποστήριξη του Δ.Ν.Τ  με ένα τελευταίο πετάρισμα τσινόρου πριν την ολική παράλυση… και άξαφνα μια  φτηνή πρόταση διασκέδασης απέκτησε μια σατανικά επίκαιρη διάσταση. Κανείς δεν είναι ποτέ αλληλέγγυος με κανέναν στην πραγματικότητα. Τα «μεγάλα» τραγούδια χρόνια τώρα ηχογραφούνταν χωρίς φωνές -από αναυθεντικές αν και πειστικές ορχήστρες-,ψευδαισθησιακά προσφερόμενα σε όλους εμάς τους φάλτσους σταρ της μιας βραδιάς. Κι όταν αποδεικνύεται ότι ο Καιάδας δεν έκλεισε ποτέ , μάλλον δεν μπορείς να κάνεις κάτι άλλο απ’αυτό που έκανες ως τώρα… να τραγουδήσεις  τα νεκρά τυπωμένα λόγια τη στιγμή ακριβώς που θα αποκτήσουν χρώμα…μόνο που τώρα ξέρεις πως…λίγο πριν, λίγο μετά, για οποιοδήποτε άλλο λόγο… παύουν να έχουν σημασία…